Laatst zei iemand tegen mij: ‘Je doet wel druk vandaag.’ Dat klinkt niet als iets bijzonders. Maar toch raakte het iets in mij. Mijn hoofd ging direct aan: zie je wel, ik ben te druk, te veel. Ik moet me aanpassen. Voor ik het wist, zat ik in de verdediging. Kortaf. Gesloten. Zo niet mezelf.…
Stel je voor dat je lichaam een auto is. Niet eentje die je na een paar jaar weer inruilt, maar eentje waar je je hele leven in rijdt. Geen tweedehandsje achter de hand, geen extra wagen op de oprit. Dit is ‘m. En jij zit achter het stuur.
Met een auto gaan we meestal zorgvuldig…
Laatst zei iemand tegen me: “Je bent wel een beetje druk, hè?” Vroeger zou ik dat hebben opgevat als kritiek, alsof mijn enthousiasme iets is om af te remmen. Maar toen ik besloot die zin te vertalen naar: “Wat fijn dat je zoveel energie hebt”, veranderde er iets. Niet in de observatie van die ander,…
Soms merk ik dat ik kijk zonder echt te zien. Dat ik denk dat ik iemand al helemaal doorheb, nog voordat diegene één woord heeft gezegd. Het gaat bijna automatisch. In een paar tellen vormen we een beeld van een nieuwe collega of manager, over een voorgenomen verandering of zelfs over een nieuw product. Zonder…
Ik heb soms van die dagen waarop ik van alles moet: rennen, vliegen, regelen en reageren. Herken je dat? Iedereen wil iets van je, terwijl jij eigenlijk gewoon je eigen ding wilt doen.
Je telefoon pingt alsof hij een eigen wil heeft. Collega’s stellen vragen over onderwerpen waarvan je het bestaan niet eens wist, laat…
Voornemens maken we niet alleen aan het begin van het jaar. We doen het vaker dan we denken. Afvallen, meer sporten, stoppen met roken, gezonder eten of beter voor jezelf zorgen. Zo’n voornemen kan ineens ontstaan, maar soms ook na lang wikken en wegen.
Laatst zag ik een bericht: “Uniek: vergoed afvallen!” Een mooie gedachte.…
December. De maand van sfeervolle lichtjes en onder een warm dekentje lekker hangen op de bank. Maar ook de maand van terugblikken én vooruitkijken. In ons gezin hoort daar ook een vast ritueel bij: ieder gezinslid krijgt een vel papier en schrijft op wat er goed ging het afgelopen jaar. En minstens tien wensen of…
In mijn praktijk hoor ik het vaak: “Ja maar, híj deed dit…” of “Zíj zorgde ervoor dat ik nu zo ben…”. Best handig, zo’n uitvlucht: de schuld bij een ander leggen. En weet je? Ik snap het. Het leven ís soms oneerlijk, onverwacht en hard. Je kiest niet wat je overkomt: verlies, ziekte, ontslag of…
Volgens mij zijn we collectief verslaafd aan slecht nieuws. Is het niet op tv, dan wel online. Overal worden we overspoeld met berichten waar je direct moedeloos van wordt. Serieus, daar zit je toch niet op te wachten?
Zet het nieuws aan en je krijgt meteen een portie ellende over je heen. Crisis hier, rampspoed…
Soms betrap ik mezelf erop dat ik toekijk. Niet persé een bewuste keuze, maar meer alsof het leven een film is waar ik in stilte naar zit te kijken. Anderen rennen, lachen, vallen, staan weer op. En ik? Ik zit comfortabel aan de zijlijn met een bekertje koffie in de hand. En denk: mooi hoor,…
Ze kwam al gehaast binnen. “Nog even volhouden,” zei ze. “Bijna vakantie, dan komt de rust wel.” Haar stem klonk opgewekt, maar haar energie vertelde iets anders. Alsof ze al weken op haar tenen liep.
Op mijn behandeltafel voelde ik het meteen: haar lijf was moe, haar hoofd bomvol. Ze zat in de overlevingsmodus. Volgens…
Herken je dat? Je denkt aan een oude vriendin die je al jaren niet hebt gesproken en bam, daar krijg je ineens een berichtje van haar. Of je zoekt naar een antwoord op een vraag en precies op dat moment hoor je twee wildvreemden bij de kassa over dat onderwerp praten. Toeval? Of is het…