Ik heb dus van die momenten waarop er ineens een idee in m’n hoofd plopt. Gewoon tussendoor. Tijdens een gesprek, in de auto of terwijl ik even zit te niksen. En dan denk ik: hé… dat heb ik nog niet eerder gedaan.
Met de zomervakantie in het vooruitzicht had ik ook zo’n ingeving: wat als we deze zomer eens met een camper op pad gaan? Vrijheid op wielen. En hoe meer ik erover nadacht, hoe logischer het eigenlijk werd. Je bepaalt zelf hoe ver je gaat, waar je stopt en hoelang je ergens blijft.
Geen stress omdat alles vol zit of omdat prijzen ineens door het dak gaan op het moment dat jij eindelijk wilt boeken. Gewoon gaan wanneer het jou uitkomt. Je eigen spullen mee en kijken waar de dag je brengt. Op zoek naar een mooi, relaxt plekje onder de zon. Het ultieme gevoel van vrijheid.
Het gekke is: ik heb nog geen camper. Nog niets geboekt. Maar alleen het idee geeft al ruimte in mijn hoofd. En dat voelt goed. Het idee dat niet alles al vast hoeft te staan.
We plannen tegenwoordig bijna alles. Werk, afspraken, sport en zelfs onze vrije weekenden. We zijn zo druk met onze volle agenda’s dat spontaniteit soms ver te zoeken is. Geen wonder dat dat gevoel van vrijheid ineens zo aantrekkelijk klinkt.
Dat gevoel past niet alleen bij mij, maar ook bij veel mensen om me heen. We lijken steeds meer behoefte te hebben aan rust en steeds minder aan gedoe. Even weg van alles wat in ons dagelijks leven gepland staat. Niet steeds aanstaan en reageren op wat er moet, maar zelf bepalen hoe je dag verloopt.
En dus begint mijn vakantie deze zomer precies zo: zonder strak plan. Misschien eindigen we inderdaad ergens op een camping, ‘s avonds voor de camper, vol verwondering naar de sterren kijkend. En misschien loopt het allemaal heel anders.
Precies dat gevoel… ach, we zien wel.
